Indicaties voor een tandvleescorrectie – recessiedekking

Indicaties voor een tandvleescorrectie – recessiedekking

Esthetiek is weliswaar geen medische indicatie, toch behoren esthetische overwegingen tot de meest voorkomende redenen voor een recessiebehandeling. Verlies van tandvlees is vaak te behandelen met een chirurgische ingreep voor regeneratie van het zachte weefsel. Vóór zo'n opbouw van nieuw weefsel moeten bestaande ontstekingen met passende preventieve maatregelen worden behandeld. Bij het herstellen van vastzittend tandvlees wordt op de plaats van het verloren weefsel een vervangingsmateriaal aangebracht, dat tijdens het genezingsproces door lichaamseigen zacht weefsel wordt vervangen. Het voordeel ten opzichte van het wegnemen van zacht weefsel uit het gehemelte: het plaatsen van het materiaal is weefselvriendelijker en de ingreep duurt korter. De tweede ingreep om eigen weefsel te winnen vervalt, evenals pijn of infectie op de donorplaats. Patiënten kunnen hun normale dagelijkse gang van zaken eerder hervatten.

Het doel van een tandvleescorrectie is het worteloppervlak zo volledig mogelijk te dekken. Afhankelijk van hoeveel zacht weefsel tussen de tanden is afgebroken of of de papil verloren is gegaan, is volledige dekking niet meer haalbaar.

Indicaties voor een tandvleescorrectie – recessiedekking: de chirurgische recessiedekking schept de biologische voorwaarden voor de regeneratie van tandvlees en wordt bij de volgende doelstellingen en indicaties aanbevolen.

Doelstellingen en indicaties

Het stoppen van de terugtrekking van het tandvlees

Dekken van blootliggende tandhalzen bij esthetische hinder

Dekken van blootliggende tandhalzen bij functionele hinder

Dekken van blootliggende tandhalzen bij gevoelige tanden

Bescherming van de tandsubstantie door worteldekking, als cariëspreventie

Herstel van schade door een verkeerde poetstechniek

Vergemakkelijking van de plaquecontrole

Veranderingen van het tandvlees in de loop van orthodontische tandverplaatsing

Te geringe breedte van het vastzittende tandvlees

Het opheffen van tandvleespockets

Botopbouw / augmentatie

Vrij slijmvliestransplantaat

Met een slijmvliestransplantaat – bindweefsel met een epitheellaag – kan nieuw volume worden opgebouwd om een recessie te dekken. Onder plaatselijke verdoving wordt uit een plooivrij gebied van het gehemelte weefsel weggenomen en op het blootliggende worteloppervlak gelegd. Het transplantaat wordt onder het tandvlees geschoven en gehecht. De genezing tot een esthetisch resultaat kan enkele maanden duren. Bij een geslaagde behandeling is een blijvende verbreding van het vastzittende tandvlees te verwachten.

Bindweefseltransplantaat

Het doel van een vrij bindweefseltransplantaat is extra weefsel aan te brengen om het tandvlees te verbreden. Net als bij een vrij slijmvliestransplantaat wordt het te verplaatsen weefsel uit het gehemelte gehaald. Bij het bindweefseltransplantaat wordt echter alleen bindweefsel uit een pouch genomen, die daarna direct wordt gehecht. De tandvleesrand rond de recessie wordt onder plaatselijke verdoving losgemaakt. In de zo ontstane pouch wordt het transplantaat zo geschoven dat de blootliggende tandhals wordt gedekt, waarna het wordt gehecht.