Vullingen van keramiek of composiet

Voor een vulling staan twee materialen voorop. Welk materiaal past, hangt af van de omvang van het defect – en van waar het ligt.

Composiet voor kleinere defecten

Composieten worden in meerdere lagen in de tand aangebracht en daar uitgehard. Ze hechten direct aan de tand, vragen weinig gezonde substantie en zijn in kleur aan te passen. Voor kleine en middelgrote defecten, zowel in het front als in het zijdelingse deel, zijn ze de gebruikelijke keuze.

Keramiek voor grotere

Is er meer verloren gegaan, dan wordt in het laboratorium of aan het apparaat een keramische inlay gemaakt en ingelijmd. Keramiek is slijtvast, verkleurt niet en benadert de natuurlijke tandsubstantie in lichtdoorlatendheid en hardheid.

Voor het steunweefsel telt vooral één ding: een gladde, nauw aansluitende rand. Waar een vulling uitsteekt of een naad laat, verzamelt zich plaque – en juist daar raakt het tandvlees ontstoken.